Eklablog Tous les blogs
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
MENU

Publicité

La Cantioca dî Meo Cid (ŭnqŭivio)

La Cantioca dî Meo Cid esê una cantioca dî ggesta anonima que datâ dîl seculo XI. Adeste documempto esê cunsiderato quomî lo texto emblematico dî la istoria dî la llŭngua casteggianîsca; atumbves se tractâ dî un texto den casteggianîsco antiqŭo. Veyèt primerio lo texto origginal i desfhus sea traducziun den puerchîsco. (anotàt que aqŭi esên prezzemptes unicamŭnte los primerios verzos dî la cantioca)

den casteggianîsco antiqŭo:

De los sos oios tan fuerte mientre lorando
Tornaua la cabeça e estaua los catando:
Vio puertas abiertas e vços sin cannados,
Alcandaras uazias sin pielles e sin mantos,
E sin falcones e sin adtores mudados.
Sospiro Myo Çid ca mucho auie grandes cuydados.
Ffablo Myo Çid bien e tan mesurado:
Grado a ti Sennor Padre que estas en alto,
Esto me an buelto myos enemigos malos.
Alli pienssan de aguijar, alli sueltan las riendas.
A la exida de Bivar ovieron la corneja diestra
y entrando a Burgos ovieron la siniestra.
Meçio mio Çid los ombros y engrameo la tiesta:
«¡Albriçia, Albar Ffañez, ca echados somos de tierra!»

 

den puerchîsco:

Cun seos uggios que dazi furte estevân ggorŭnto,
Turnavâ la tuesta i estevâ zcopiŭnto-los.
Veyù purtas uvuertas i iuzzos san caltenastros,
Percas viuzzas san peles ni mantèlos remanggivân,
Fhus san falcunes i san azzuptores mutatos.
Suspirù Meo Cid cun granzze coggeaziun.
Palvù Meo Cid dî furma buna i menzzurata:
Benzziziun a ti Senjor Pare que eses adalto,
Cuntre mi iezzò fachèrun meos ŭnemicos fhaliozos.
Aggà pempzân den picar, aggà zvremptên lo cuntrol.
Ala iuzzita dî Vivar uzìrun la curneggia dî derecta
I ŭntrŭnto den Burgos uzìrun aqueggia dî llasera.
Abalanzù Meo Cid las zvaltas i sŭcutziù la tuesta:
«Curaggèn, Albar Fanjes, que nos ggetzân dî nustra teria!»

  

 

 

Publicité
Retour à l'accueil
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :
Commenter cet article